Sygnalizowana w poprzednim komentarzu istotna przebudowa pola ciśnienia w stosunkowo cienkiej warstwie przyziemnej, jest realizowana poprzez umacnianie i rozprzestrzenianie się dobrze rozbudowanego wyżu z ciśnieniem w jego centrum 1050+ hPa, lokującego się nad Syberią. Natomiast nad Europą zajmuje on znaczne jej obszary, zwłaszcza wschodnie, a także południowe i łączy się on wałem wyżowym przez Morze Śródziemne i północną Afrykę z dobrze rozbudowanym wyżem Azorskim (1033 hPa), lokującym się w swoim mateczniku. Natomiast nad północnym Atlantykiem, aż po wysokie szerokości geograficznej lokują się dwa ośrodki niżowe. Stary w rejonie Islandii i Wysp Owczych (985 hPa), a daleko na północy sięga on aż po Spitsbergen. Natomiast drugi ośrodek z tym samym ciśnieniem na zachód od Irlandii. Z kolei nad południowymi akwenami Morza Północnego, tuż przy Anglii generuje się kolejny ośrodek niżowy. W jego zatoce skierowaną na południowy zachód lokuje się główny front atmosferyczny, przez Bretanię, Zatokę Biskajską, a dalej nad zachodnią Hiszpanią i Portugalią aż do Madery. Z kolei od tego ośrodka niżowego w kierunku południowo wschodnim lokuje się mało aktyny front ciepły, nad Rumunią zmieniający znak na chłodny aż nad Morze Czarne, gdzie ulega zafalowaniu, a dalej kieruje się nad Nizinę… Czytaj więcej